Eind mei 2002 werd ik, al reizend in de trein, plotseling getroffen door een herseninfarct. Eén en ander speelde zich af in mijn rechter hersenhelft, met als gevolg een volledig verlamde linker arm en deels verlamd linker been. Mijn wereld leek in elkaar te storten, nog geen twee weken eerder vierden we met onze kinderen en familie onze zilveren bruiloft met een geweldig feest. Dan begint een langzaam proces van revalideren, mijn eerste tweewieler was een kleine damesfiets, in de garage stond een K 1100 LT. Wat te nu doen, verkopen? Afwachten en zien wat de toekomst brengt? Je zoon van 21 jaar goed voor de motor laten zorgen? (Eenmaal onderuit op pa zijn hoge premievrijstelling is een goede en tevens goedkope les!)
Na een half jaar het B-rijbewijs weer terug, vrachtauto, bus en motor kwijt, alleen nog auto met automaat en stuurbekrachtiging. Gelukkig goed verkeersinzicht behouden, reactiesnelheid e.d, je weet het tenslotte nooit met die harde schijf daarbovenin! Een vraagje nog, meneer de examinator: eh…motorrijden….eh..zou dat ..nog? "Meneer Bertens, nooit meer doen, veel te gevaarlijk, te druk op de weg..etc..etc". Toch had deze man volkomen gelijk, mijn linker arm was nog ruim onvoldoende.
Na weer een half jaar, zomer 2003 met MMvG contact opgenomen, half augustus intake gesprek. Helmut van der Smitte blijkt zijn publiek goed te kennen, hij begon meteen met de gewetensvraag: "Hebt U al gereden!?" Eh..ja, een klein stukje… om even te voelen hoe het was… Gesprek was enerzijds uitnodigend, anderzijds realistisch, "Wat niet verantwoord is zullen wij ook als zodanig met je bespreken…" Ik mocht het proberen met zgn. eenhandsbediening, de functie van mijn linker arm is, bijna twee jaar later, fors hersteld, echter ruim onvoldoende. Het probleem is dat de reactie-vertraging te lang is. Mijn linker been is zo goed als geheel op het oude niveau.
Met de nodige twijfels samen met Theo aan het lessen gegaan. Uitgebreid begonnen met alle speciale verrichtingen, vooral gefocust op beheersing voertuig. Het was erg spannend voor mij maar gaandeweg begonnen mijn twijfels en onzekerheid wat af te nemen. Na deze lessen zijn we het buitengebied ingegaan en kreeg ik zoiets van.. ja… hier doe ik het weer voor..!
Half november 2003 heb ik mogen afrijden bij Sander Bison en was ik weer in het bezit van een rijbewijs A (met aantekening). De volgende dag mijn zoon 'opdracht gegeven'(!) mijn BMW naar Assen te brengen, toch gekozen voor een aanpassing van mijn eigen motor, me realiserend dat het toch een zware motor is, vooral stilstaand ermee manipuleren moet ik proberen te voorkomen, rijden is geen probleem. Nadat de aanpassingen door Rob Janssen uitgevoerd waren en alvorens naar Brabant te rijden, nog twee lesuren met Theo gedaan en toen……. na 22 maanden weer op de fiets…!!!
Met een groet en dank aan alle mensen van Motor Mobiliteit Gehandicapten!
Albert
Bertens
6 maart 2004