Mijn naam is Wilco van Amersfoort, ben 29 jaar en woon in Wemeldinge nabij Goes (Zeeland).
Sinds augustus 2000 ben ik weer in het bezit van mijn motorrijbewijs, na vijf jaar.
Vijf jaar geleden maakte
ik een proefritje met mijn Honda CBR 600 om te zien of alles na een jaar stil
te hebben gestaan het nog deed. Als beroep was ik Maritiem Officier op de
grote handelsvaartschepen en was altijd voor een maand of vier ver van huis.
Nadat er een nieuwe accu gemonteerd was, deed ik mijn rondje in het mooie
bosrijke gebied van de Veluwe. Alles was goed, totdat ik een flauwe S-bocht
tegen kwam. De eerste bocht ging goed, maar de tweede kwam ik niet meer uit.
De motor stuurde rechtdoor, tegen een dikke eikenboom aan. De snelheid? Die
was 60, hooguit 70 km/uur. Daar lag ik op het wegdek. Gelukkig kwam er iemand
met de auto voorbij die de ambulance gebeld heeft. In het ziekenhuis bleek:
linkerarm gebroken, rechterarm gebroken en iets anders. Plexus laesie was
de naam daarvoor, ofwel in het gewone Nederlands: verlamde rechterarm en hand.
Na een operatie in het Academisch Ziekenhuis te Leiden hebben ze zenuwen uit mijn kuiten in mijn rechterschouder geplaatst. Nu geduld hebben en afwachten wat er gebeurd. Het motorrijden was voorbij, dacht ik. Totdat een vriend een ProMotor meebracht met een artikel over iemand die weer motor reed met maar één arm. Daar moest ik meer van weten, maar eerst wilde ik voor mezelf weten of niet angstig geworden was op de motor. Daarom ben ik bij die vriend achter op zijn motor gestapt en zijn rustig een eindje gaan rijden. Dat ging zeer goed en dus heb ik direct de volgende dag gebeld naar Assen en kreeg ik Rob Janssen aan de lijn. We hebben een afspraak gemaakt voor een zittingsdag en daar begon het goede nieuws. Sander Bison van het CBR vertelde me dat het geen probleem moest zijn om het rijbewijs weer terug te krijgen! Na het bekijken van een aangepaste lesmotor en uitleg daarover, zijn we doorgereden naar Wilfred Mijnheer voor het aanmeten van een "gipsen mouw".
Door wat problemen met
de verzekering duurde het nog een jaar voordat ik met het lessen kon beginnen.
Maar toen was het echt zover, ik zat weer op een motor(-retje). Eerst veel
theorie van Theo Koops en wat oefeningen, in de stromende regen. Maar ja,
je moet er wat voor over hebben.
De eerste les van vier uur ging op de Suzuki GN 250, daarna op de Suzuki VX
800 mét mascotte achterop. Na drie lessen van vier uur elk, moest ik me bewijzen.
Sander keurde het goed en ik was terug in de wereld van motorrijders. Ondertussen
was het denken aan de motor begonnen, welke zou het worden? De keus viel uiteindelijk
op de Yamaha YZF-600R Thundercat, een sportmotor waarop je ook rustig toeren
kan. Nadat dit "catje" gekocht is en naar Assen vervoerd was, kon Rob aan
zijn ombouw beginnen. Het gas en de voorrem verplaatsten naar de linkerkant
en aan de binnenkant kwam er een extra hendel bij voor de koppeling.
In november was het dan
zover, ik kon de motor ophalen. Achter op de motor van mijn vrouw en na ruim
vier uur, arriveerden we in Assen. Daar stond-ie dan te glimmen. De eerste
meters waren onwennig maar dat ging vanzelf voorbij.
Regelmatig gaan we nu met twee motoren een ritje maken, en we denken erover om het komende zomer op de motor naar Frankrijk/Spanje te gaan.
Nu wil ik nogmaals de mensen in Assen bedanken voor hun ideeën en inzet, zonder hen had ik geen motor meer gereden. Ik raad iedereen aan die enige mate van lichamelijke handicap heeft, en toch wil motorrijden: bel naar de projectgroep MMvG en doe het!
Voor verdere informatie betreffende mijn ervaringen met de projectgroep of het aangepast motorrijden, ben ik bereikbaar via wdvanamersfoort@hetnet.nl
De
eerste meters op de "cat"!